Książka Baldur's Gate 3: Astarion ENG

Astarion Ancunin miał być sędzią polubownym, a nie wampirzym pomiotem. Powinien służyć prawu, a nie okrutnemu władcy wampirów, Cazadorowi Szarrowi. Powinien pijać wykwintne wino, a nie krew szczurów. Jednak miasto Wrota Baldura niewiele sobie robi z tego, co powinno się wydarzyć.

Mimo że nigdy nie zdołał przeciwstawić się woli swojego pana i musiał nocami polować na ulicach, by dostarczać mu świeżą krew, Astarion nigdy nie porzucił nadziei. Pewnego dnia ten koszmar musi się skończyć. Musi tylko wymyślić jak.

Kiedy wampirzy lord ogłasza wynaturzony konkurs o swoje względy, pojawia się okazja w postaci cennej nagrody, a także nieoczekiwanego sojuszu. Krew martwego boga ukryto głęboko pod Wrotami Baldura, a żeby się do niej dostać, Astarion będzie potrzebować pomocy przystojnego paladyna aasimara o imieniu Hahn den Suriel.

Jest jednak kilka haczyków. Astarion nie powinien ufać innym pomiotom. Nie powinien poruszać się po mieście dla własnych korzyści zamiast wykonywać rozkazy pana. A już na pewno nie powinien zawierać układu z nieznajomym, którego złote oczy potrafią oczarować nawet mroczne, nieumarłe serce.

Jednak miasto Wrota Baldura niewiele sobie robi z tego, co powinno się wydarzyć.